Şiir

şiir

Yaralı Kuşlar

Yaralı kuşlar memleketi gönlüm,
Uçtuklarında yaylara uğrayacaklar bana,
Yaralı bir kuşun son nefesi aşk,
Aşk-ı muhabbet mezarı gönlüm..

Sensizliğin ertesi bahar yağmurları,
Her hatırlayışımda adını,
Buruk tadı damağımdaki aşkın,
Kül olmuş zamanın hatırasıdır,
Sakladığın fotoğraf koynundaki.

Gözlerinin karasındayım,
Alev alaz, yıkılmış bu şehir,
Yıkıntıların ortasındayım,
Ben çoktan bitmiş savaşın hala savaşan askeri,
Terkedilmiş aşkların,
Mağlup masalcısıyım.

Terkedilişin doruğundayım,
Acıma bana düştüğüm bu kuyuda,
Bırak beni kalayım yıllarca,
Acıma bana ve asla ağlama,
Ağlamak yakışmıyor sana.

On beşine bastımı

On beşine bastımı
Dudaklarında bir türkü
Elinde bayrak
Kavga sokaktaki oyuna benzer artık
Çocukluğu
Benzemez
Çocukluğa

Deniz okşayabilir mi
Sarışın bir dağın
Rüzgarlı saçlarını
Uzanarak yelesine hayatın
Tutuklayabilir mi zındanlar
Onun
Vuruşkan sevdasını

Açar da acının rüzgarına
Hüznün solgun yelkenini
Ne zından karanlığı
Ne zulüm
Ne işkence
İndiremez dudaklarındaki
Gülümsemenin bayrağını

O ayrılık günüydü

O ayrılık günüydü
Uğurlamıştım limanda
Alıp götürüyordu seni gemi
Ak köpükler bırakarak geri

Döneceksin bir gün gittiğin gibi
Limanda beyaz martılar söyledi
Gidenler dönmeseydi geri
Hiç kimse sevmezdi gemileri

Şimdi giriversen kapıdan usulca
Gülümseyen bir çocuk edasıyla
Sana hiçbir şey sormayacağım
Belki,belki mutluluktan ağlayacağım

Bayrak

Ey mavi göklerin beyaz ve kızıl süsü
Kızkardeşimin gelinligi, şehidimin son örtusü.
Işık lşık, dalga dalga bayrağım,
Senin destanını okudum, senin destanını yazacağım.
Sana benim gözümle bakmayanın
Mezarını kazacağım.
Seni selamlamadan uçan kuşun
Yuvasını bozacağım.

Dalgalandığın yerde ne korku ne keder…
Gölgende bana da, bana da yer ver!
Sabah olmasın, günler doğmasın ne çıkar!
Yurda, ay-yıldızının ışığı yeter.
Savaş bizi karlı dağlara götürdüğü gün
Kızıllığında ısındık;
Dağlardan çöllere düşürdüğü gün
Gölgene sığındık.

Ey şimdi süzgün, rüzgarlarda dalgalı;
Barışın güvercini, savaşın kartalı…
Yüksek yerlerde açan çiçeğim;
Senin altında doğdum,
Senin dibinde öleceğim.

Tarihim, şerefim, şiirim, herşeyim;
Yer yüzünde yer beyen:
Nereye dikilmek istersen
Söyle seni oraya dikeyim!

Bir savaşçı vedası

Bilin ki, kaybetsem de, hep devlerle savaştım
Ölmeden son bir defa saldırıp gideceğim
Benim silahım yoktu, ellerimle dövüştüm
Bu yalnız savaşlarda çıldırıp gideceğim

Bu dünya baştan yalan, bir alem var, gerçektir
Ben kime eğileyim, Tanrı bir, Tanrı tektir
Bilirim ki, amenna, kefenin cebi yoktur
Ceplerimi kanımla doldurup gideceğim

Bir sen kal bu meydanda, bu nasıl bir savaştır
Bir sen gerçeği unut, ya bu nasıl bir düştür
Gelen bir akıl versin , bu ne garip bir iştir
Elalemi kendime güldürüp gideceğim

Kalbimde bir bayrak var, asırlarca yası var
Kırk parçaya bölünmüş bir milletin düşü var
Gökyüzünün mavisi, bir bozkurtun başı var
Ben o bayrağı göğe kaldırıp gideceğim

Ben kar olup yağayım, bu dağ sevmesin beni
İmanlı bir Türk’üm ya, sol-sağ sevmesin beni
Ben bu çağı sevmedim, bu çağ sevmesin beni
Hayallerimi en son öldürüp gideceğim.